Kontakty

Inne więzi polegają zdaje się głównie na tym, że stale się o kimś pamięta - rano i wieczorem. Ostattnie kilka dni nie mogłam przestać myśleć o Antosiu, który mógł w każdej chwili umrzeć, o Krzysiu, który w zeszły wtorek się pojawił, od niedzieli o P. w szpitalu. Ludzkie dramaty mi towarzyszyły. Co dziś widzę? Rodzinę i przyjaciół nagle zgromadzonych w kaplicy św. Anny, księdza, który błagał z nami o zdrowie dla Antosia i mówił o cudzie, na który czeka jeden błogosławiony z Gielniowa. Odkryłam, że w 5 minut z 3 piętra mogę dolecieć do św. Szczepana. W samochodzie wozimy części do wózka dla Krzysia. Myśląc o P., płaczę z nią. Życie z innymi w modlitwie, to mnie dziś zmienia i gdzieś zbliża. No i nie modlę się sama.
A mój nowy szef rozpoczął rozmowę o dalszej pracy od pytania, czy zamierzam zajść w ciążę tzn. 'jakie mam plany osobiste?". A jaki to scenariusz? No bo jak widać realizuję krok po kroku ambicje życiowe. Poczułam się spętana.